Obecna rezydencja ambasadora na ul. Bagateli 5, pochodzi z okresu kiedy Ambasadorem Wielkiej Brytanii był Sir George Clutton (1960-66). Głównym architektem oraz kierownikiem projektu był John Kay, który pracował w ówczesnym Ministerstwie budowli i prac publicznych. Projekt ukończono w roku 1961 zaś budynek gotowy był (zbudowany przez polskich robotników) w r. 1965. Kay projektował także rezydencję ambasadora brytyjskiego w Mexico City.

Dom na Bagateli powstał na działce o wielkości 0.46 hektara, oddanej w użytkowanie na 80 lat w roku 1960, z możliwością przedłużenia na następne 20 lat.  

Dom na Bagateli to ciemnoszara kostka z polerowanego granitu, z ogromną częścią reprezentacyjną i jadalną na pierwszym piętrze, w centralnej części budynku. Były ambasador  Sir Nicholas Henderson (1969-72) tak opisuje go w swoich wspomnieniach, „Polacy często mówili o nim grób Tutenhamona. … Część reprezentacyjna na pierwszym piętrze została trafnie określona przez mojego poprzednika jako skrzyżowanie hali lotniskowej z parterem domu meblowego Heal’s.”

Ogród to najwspanialszy element rezydencji. Zaprojektowany został wokół ogromnego centralnie położonego trawnika, który idealnie nadaje się na letnie przyjęcia, takie jak doroczne przyjęcie z okazji urodzin Królowej Brytyjskiej, kiedy to 1000 gości tańczy na nim przy dźwiękach grającego na żywo zespołu. Jest tam także trawiasty kort tenisowy, o którym swego czasu mówiło się, że to jedyny trawiasty kort tenisowy za żelazną kurtyną.

Ogród został w dużej części zaprojektowany przez Toma Brimelowa, ‘który pozostawił po sobie notatki świadczące o tym, jak naukowo i z troską o każdy szczegół podchodził do tej pracy, jak też zresztą jak  i do innych swoich prac, niekoniecznie związanych z ogrodnictwem’.

Jest tam piękna lipa, pod którą można napić się kawy lub czegoś innego; brzozy białe, drzewa i krzewy owocowe, rabata mieszana z niezwykle piękną kompozycją roślin oraz wspaniały klomb z różami. Nowe rośliny dodawane były przez kolejnych ambasadorów i ich żony, kilka dorodnych klematisów posadzonych zostało przez  Alison Barrett.

W 1977 roku, księżniczka  Alexandra posadziła śliwę niedaleko ściany budynku od strony kuchni, dla uczczenia srebrnego jubileuszu Królowej - 25-lecia wstąpienia na tron [z  tajemniczych powodów na tablicy upamiętniającej to wydarzenie mowa jest o drzewie morelowym]. W 1993 r. książę Karol posadził magnolię. Basen zainstalowany został w północnej części ogrodu w latach 1994-5, na miejscu starego ozdobnego basenu, który dawno już przestał pełnić swoją funkcję.  

W rezydencji gościło wielu znamienitych gości, w tym Margaret Thatcher podczas swojej historycznej wizyty w roku 1988, księżniczka Anna ( Princess Royal) w r. 1991, premier John Major w r. 1992, Książę Walii w r. 1993 oraz ponownie  John Major 1 sierpnia 1994 r., podczas obchodów 50. rocznicy wybuchu powstania warszawskiego.  

W roku 1991 rezydencja przeszła generalny remont, wraz z wymianą instalacji grzewczej i elektrycznej. Wszystkie obrazy umieszczono na ścianach w nowych miejscach, kierował tym osobiście dr Wendy Baron, kurator Rządowej Kolekcji Sztuki. Wnętrze rezydencji wygląda teraz prawdopodobnie lepiej niż kiedykolwiek, łącznie z okresem – jak można sądzić na podstawie zachowanych fotografii – bezpośrednio po jej wybudowaniu.

Rezydencja wywołuje mieszane uczucia wśród tych, którzy tu mieszkają. Ma pewne dziwne i niewygodne cechy i nie jest szczególnie pięknym obiektem.  
Brakuje jej wdzięku nowej rezydencji ambasadora Francji czy przestrzennego i praktycznego charakteru rezydencji ambasadora Szwecji, znajdującej się tuż za murem ogrodu. Jednak doskonale spełnia ona swą funkcję reprezentacyjną, zaś kolejni ambasadorowie i ich żony czynią z niej ciepły dom, który Polacy chętnie odwiedzają.